سلام
سپهر هستم از پاسخ و كمكتان متشكرم
در مورد روند زندگیم باید بگویم برنامه خاصی كه روند ان ثبت شود ندارم.من لیسانس كامپیوتر هستم.خانواده ام در یكی از شهرستانهای كرمان زندگی میكنند من در سن ۱۸ سالگی علیرغممخالفت خانواده راهی خدمت سربازی شدم به دلیل احساس استقلال…بعد از طی ۵ ماه در دانشگاه كرمان پذیرفته شدم و با ترك خدمت راهی دانشگاه كرمان شدم .در هنگام فرجه های ترم اول در یك نزاع محلی كه منجرب به قتل جوانی شد به اتفاق پسر عمویم راهی زندان شدیم كه بعد از ۴ماه با به گردن گرفتن قتل توسط پسر عمویم كه گلوله را هم او شلیك كرده بود آزاد شدم این موضوع عواقب بدی هم از نظر روحی هم اجتماعی برای من و خانوادم كه مذهبی و سرشناس در شهرمان بودیم داشت.من به دانشگاه برگشتم درسم را تمام كردم در كرمان ماندم به خدمت برنگشتم خانه نشین شدم پدرم كلیه نیاز های مالیم را براورده میكند.به گونه یی كه بهترین نوع ماشینی كه دوست داشتم خانه در بهترین نقطه شهر…به طور كلی احساس كمبودی ندارم.اما…به دلیل نداشتن پایان خدمت نه میتوانم كاری انجام دهم نه از كشور خارج شوم…شبها تا دیروقت تلویزیون میبینم دعا میخونم یا با دوست دخترم…روزهاتا ظهر خوابم…شاید در روز ۱.۲ساعت جهت دور زدن بیهوده در خیابان به بیرون برم اهل رفیق بازی با پسر اصلآ نیستم(به دلیل اتفاق كه واسم افتاد)باور های مذهبیم را قبول دارم اما به مسجد نمیرم پشت سر كسی نماز نمیخوانم به طور للی با…مشل دارم متوجه میشین كه.خواندن نماز و دعا…را واسه اعتقاداتم انجام میدم نه برای پوشاندن عیاشیهایم در مقابل وجدان.امیدوارم كامل باشد.در زمنآ اصلا نمیخوام به جایی مراجعه كنم به شما هم نمیدونم چرا اعتماد كردم اما گفتنی هارو گفتم اگه امكان داره بیشتر كمكم كنید.
متشكر سپهر
