سلام ازپاسختون متشکرم سوالی که ذهنم رو مشغول کرده درمورد پسر بیش فعالم اینه که چرا وقتی درمان نسبی هست بازم دارو تجویز می شه مخصوصا که جایی خوندم داروهای بیش فعالی باعث عوارض قلبی می شه ایا دراینصورت بازم استفاده از دارو بهتره اگه بیش فعالی درمان نشه و سیرطبیعی خودش رو پیش بره چی می شه ؟عوارض داروها کم خطرتراز عوارض بیش فعالی است ؟؟از نظر هوشی بچه های بیش فعال تفاوتی دارن با بقیه یا خیر ؟ایا پسر من می تونه دراینده موفق باشه ؟درزمینه تحصیل می تونه به مدارج عالی برسه ؟ایا تا دوازده سالگی باید دارو بخوره ؟درمان با استراترا بعد از چه مدت اثرات مطلوب خودش رو نشون می ده ؟اگه اصلا تاثیری نداشته باشه چی ؟باتوجه به اینکه قیمت این دارو خیلی زیاده ؟درمان با ریتالین بهتر ار استراترا نیست ؟خیلی نگرانم اقای دکتر تورو خدا دقیق جوابمو بدید یه دنیا ممنون
بازدید کننده گرامی سلام،
خیلی از سوالاتی که برای شما مطرح است توسط روانپزشک فرزند شما باید پاسخ داده شود چون به هر حال اوست که بیمار را ویزیت نموده است . ولی آنچه که در سوالات شما بارز است نقش اطلاعات ناقص شما ست که اینجا و آنجا جمع نموده اید و باعث افزایش اضطراب شما شده است . مثلا داروهای پسر شما ممکن است به طور بسیار نادر باعث مشکل قلبی بشود ولی این اتفاق شایع نیست و اگر هم بوجود آید غیر قابل حل نیست و اگر هم قرار بود اتفاق بیافتد تا حالا اتفاق افتاده بود. سیر بلا انقطاع سوالات شما نشان از اضطراب بیش از حد شما دارد که بی تعارف باید بگویم یک مادر مضطرب می تواند آسیب رسان تر از هر بیماری یا داروی خاص باشد. توصیه می کنم حتما با روانپزشک خود در زمینه اضطرابتان مشورت کنید تا برای شما درمان دارویی و یا غیر دارویی صورت گیرد. واقعیت این است که فرزند شما یک مشکل دارد و شما باید به کمک درمان های موجود در حد توانتان به او کمک کنید تا عوارض بیماری به حداقل برسد و به خدا امید داشته باشید و کسی نمی تواند بگوید دقیقا چه اتفاق خوب یا بدی برای فرزندتان می افتد. هوش بچه های بیش فعال ممکن است بالاتر یا پایین تر یا در محدوده متوسط باشد ولی هوش او هر چقدر باشد شما موظف هستید او را آن طور که هست بپذیرید و دوست داشته باشید. اگر حتی فرزند شما دچار اختلال توجه و بیش فعالی نبود دیدگاه شما از موفقیت و آینده او مبنی بر اینکه او تنها در صورتی موفق است که مدارج تحصیلی عالی داشته باشد بیشترین آسیب را به او و آینده اش می زد. مادر گرامی می دانم که فرزندتان برای شما بسیار عزیز است ولی او به یک مادر آرام و مسلط به خود نیاز دارد نه به یک مادر مضطرب و دستپاچه .
واما توصیه های آخر
1- درمان فرزندتان را تحت نظر پزشکش ادامه دهید و به او اطمینان کنید.
2- سوالات خود را ازپزشکش بپرسید
3- درمان خود را جدی بگیرید و بدانید یکی از ارکان درمان فرزندتان تعدیل در رفتار والدین است.
دكتر وهداد ورزقانی
۲۱/۷/۸۷