سلام
من ۲۴ سن دارم و ۵ ساله در خانه مجردی تنها زندگی میكنم مدت۴سال هست وسواسی به سراغم امده كه اگه دعا نخونم نمیتونم از خونه بیرون برم.دراز كشیدم یهو پا میشم دست به دعا برمیدا با این ذهنیت كه اگه این كار رو انجام ندم حتمآ اتفاق بدی واسم رخ میده از نظر تیپ و ظاهر به اصتلاح خیلی هم سوسولم اهله عیاشی و خوشگذرانی همستم اما نمازم سر جاش هست كه هیچ نماز شب و كلی دعا هم هر شب میخونم وقتی كه تموم میشه ارامش خاصی بهم دست میده اما بعد مدتی خیلی كمی باز حالتهایی كه گفتم سراغم مییاد.لطفآ كمكم كنید خسته شدم.سراغ كسه دیگهیی هم نفرستین خودتون راهنمایم كنید
متشكر سپهر
با سلام.مستقل شدن از خانواده آن هم در سن ۱۹ سالگی بسیار ایدهآل است.اما به شرط انكه این استقلال چند جانبه باشد!(مالی٬احساسی ٬باور های مذهبی٬ هیجانی ٬ مكانی و…)مواردی را كه مطرح كرده اید نشانه هایی است از تكراریك سری آداب و مناسك كه ظاهرا روال عادی زندگی شما را تحت تأثیر قرار داده است.از طرفی ظاهرا انجام این مراسم با باور شما از خودتان (تصویری كه از خودتان در ذهن دارید)در تضاد است.شما نشانه ها را بیان كردید اما علت چیز دیگری است!به اطلاعات بیشتری برای یافتن ریشه اصلی این رفتار شما نیاز است از قبیل شرایط خانوادگی ٬تحصیلی ٬دوستان ٬ باور ها ٬تصورات و… مسئله شما با راهنمایی چند سطری اینترنتی قابل حل شدن نیست و علی رقم میل شما شاید لازم باشد كه در ابتدا با یك روانپزشك مشورت نمایید سپس دروره درمانی را با روانشناس طی كنید.
اما تا زمانی كه تصمیم جدی برای درمانتان بگیرید؛جدولی تهیه كنید از زمانی كه از خواب بیدار می شوید تا زمانی كه می خوابید .برای هر یك ساعت یك ستون عمودی و روزهای هفته یك ردیف افقی.ستون های عمودی را به دو بخش تقسیم كنید دعا و خوشگذرانی.لطفا به شكل دقیق كار هایی را كه انجام میدهید را ثبت نمایید حد اقل به مدت ۱ هفته.این جدول برای ارزیابی شدت مشكل شما بسیار هائز اهمیت است پس به جد و دقیق ان را كامل كنید .اگر تا پایان هفته تصمیم گرفتید با روانپزشك یا رانشناس مراجعه حضوری داشته باشید حتما این جدول را با خود همراه ببرید اگر نه نتیجه ان را برای كلینیك اینده بفرستید تا در حد امكان وشرایط غیر حضوری شما را راهنمایی كنیم.
پیروز باشید.
