با عرض سلام وخسته نباشی خدمت دکتر.همسر من 30 سال سن والان7 سال ازدواج کردیم فکر میکنم افسرده است واز همان موقع ازدواج متوجه شدم اعتیاد داره به هروئیین از اول با تریاک شروع کرد ه . مصرفش کم بود طی این چند سال شاید هر هفته در حال ترک بود وبعد از مصرف ترک دوباره کلی درد میکشید وترک میکرد حتی بعضی مواقع بدون دارو خیلی وقتها هم تحت نظر پزشک ولی تو هیچ کدوم موفق نمیشد حتی کلاس گروه درمانی هم باهم میرفتیم حتی TC هم رفت ولی انجا نمیتونست تحمل بیارد وچند مرتبه هم در بیمارستان برای ترک بستری میشد ولی ترک او به زور به بیست روز هم نمیرسید منم همیشه وهمه جا کمکش میدادم ورزش ماساژدست وپا حتی در بیداری های شبانه وبا هربار در خواست ترک تمام طلاهامو فروختم که ترک کنه ولی متاسفانه …بعد از گذشت 7 سال متوجه شدم شیشه مصرف کرده به مدت 2سال.درضمن الان 3 سال متادون3عدد قرص 20 میلی مصرف میکند با داشتن لغزش . وهمیشه هم بعد از مصرف پشیمان میشد وبه من میگفت والان 1 هفته شیشه نمیکشد وسیگار زیاد میکشد روزی 1پاکت وخیلی استرس دارد وحتی از خونه بیرون نمیرود میترسد دوباره مصرف کندو این رود همش درحال تکراراست وهیچ وقت سالم نبوده مشکل اینجاست من دیگه خسته شدم میخوام طلاق بگیرم ولی از لحاظ روحی داغونم نه توان ماندن دارم ونه توان طلاق ومن یک بچه 3 ساله دارم که به تقلید از او فیلتر سیگار را دردهن خودش میگذارد ومنم به علت ترک های او مصرف دوباره اش خسته شدم نه توان ادامه زندگی رادارم ونه ادامه عصبی شدم نگین برو روانپزشک یا مشاور چون نمیرم همه هدف من خوب شدن او است وبا خوب شدن او منم خوب میشوم الان موندم چکار کنم 7سال از زندگیم با بدبختی گذشت فکر طلاق به ذهنم میاد ولی توان انجام آن را ندارم وهمیشه او گفته که دیگه مصرف نمیکنم ودوباره مصرف میکرد ازشما خواهش میکنم بگین این آدما ارزش اینو دارن که کمکشان کنیم درحالی که با این همه زحمت من بهتر نشده هیچ حتی برتر هم شده ومن کمکم توانم را ازدست دادم در ضمن گروه درمانی مکیرده وتحت نظر دکتر هم هست خودشم از اعتیادش خیلی رنج میکشد وناراحت است میخواد ولی نمیتونه در ضمن طحالشو برداشته وکم خونی هم دارددرضمن آدم درون ریز وافسرده است وچند مرتبه دکتر هم رفته ولی خوب نشده وهرچقدر اصرار میکنم که توافقی صلاق بگیرم قبول نمیکند ومیگوید من زندگیم را دوست دارم حیران موندم کمکم کنید چه تصمیمی بگیرم اگر بیخیال او بشم بدتر میشود کمکم کنید درضمن اگر بخواهم طلاق بگیرم باید حالا حالاها بدوم که اصلا همچین صبری و تحمیل این کاررا ندارم و توان ماندن را هم ندارم 
باسلام
پذیرش این نکته که اعتیاد عودکننده و برگشت پذیر است برای بسیاری از خانواده ها ناگوار، سخت و غیر قابل باور است. تمامی مواردی که به آن اشاره کرده اید در حقیقت به معنای مزمن و برگشت پذیر بودن اعتیاد است و علاوه بر شما مشکل خانواده های زیادی است که به گونه ای درگیر مشکلات اعتیاد هستند!
مشکل اصلی شما در نحوه نگرش شما به اعتیاد است. اگر تاکنون تصور کرده اید که با اقداماتی که در بالا به آن اشاره کردید می توان اعتیاد را برای همیشه درمان کرد، بهتر است چنین دیدگاهی را اصلاح کنید!
اعتیاد برای همیشه مزمن و برگشت پذیر باقی خواهد ماند اگرچه فرد مصرف کننده می تواند با دور ماندن از سبک زندگی با مصرف مواد، بدون مصرف مواد زندگی کند!
برای روشن شدن مطلب به این مثال ساده توجه کند: شما نمی توانید و نخواهید توانست مزه شیرین را فراموش کنید! ولی می توانید برای مابقی زندگی شیرینی نخورید! و برای اینکه احتمال موفقیت خود را در نخوردن شیرینی بالا ببرید لازم است از مکان ها و تمامی مواردی که برخورد با شیرینی اجتناب ناپذیر است دوری کنید!
فرد معتاد اگرچه بعد از قطع مصرف دچار افکار و وسوسه مصرف می شود ولی خرید و مصرف مواد رفتاری است که در کنترل خود فرد است! وقتی با فرد مصرف کننده طوری رفتار می کنیم که خرید و مصرف مواد را خارج از کنترلش می دانیم نباید انتظار داشته باشیم که چنین فردی رفتارش را تغییر دهد!
همچنانکه نوشته اید همه هدف شما خوب شدن اوست ولی آیا به این موضوع فکر کرده اید که اگر همسرتان نخواهد روش زندگی اش را تغییر دهد آنگاه چه اتفاقی خواهد افتاد؟!
درمان های اعتیاد برای فردی به مشخصاتی که شما نوشته اید در صورتی مؤثر خواهند بود که برای همیشه ادامه پیدا کنند. حتی درمان های مبتنی بر گروه همسانان مانند معتادان گمنام هم زمانی مؤثر واقع خواهند بود که بیمار برای همیشه با چنین گروه هایی در ارتباط باشد.
ازدواج و طلاق امری شخصی هستند و در این مورد شما خود شما هستید که تصمیم می گیرید و مسئولیت آنرا نیز می پذیرید.
با عرض سلام وخسته نباشی خدمت دکتر.همسر من 31 سال سن والان7 سال ازدواج کردیم و افسرده است واز همان موقع ازدواج متوجه شدم اعتیاد داره به هروئیین از اول با تریاک شروع کرد ه . طی این چند سال شاید هر هفته در حال ترک بود وبعد از مصرف ترک دوباره کلی درد میکشید وترک میکرد حتی بعضی مواقع بدون دارو خیلی وقتها هم تحت نظر پزشک ولی تو هیچ کدوم موفق نمیشد حتی کلاس گروه درمانی هم باهم میرفتیم حتی TC هم رفت ولی انجا نمیتونست تحمل بیاردومیگفت آنجا بیشتر منو روانی میکرد ونمتوانست به دور از خونه باشد وچند مرتبه هم در بیمارستان برای ترک بستری میشد ولی ترک او به زور به بیست روز هم نمیرسید منم همیشه وهمه جا کمکش میدادم ورزش ماساژدست وپا حتی در بیداری های شبانه وهمیشه با او صحبت میکردم وازافرادی که ترک کردن به خانه دعوت میکردم تابااووبا هربار در خواست ترک تمام طلاهامو فروختم که ترک کنه ولی متاسفانه …بعد از گذشت 7 سال متوجه شدم شیشه مصرف کرده به مدت 7 ماه .درضمن الان 3 سال متادون3عدد قرص 20 میلی مصرف میکند با داشتن لغزش . وهمیشه هم بعد از مصرف پشیمان میشد وبه من میگفت والان 4 هفته شیشه نمیکشد وسیگار زیاد میکشد روزی 1پاکت وخیلی استرس دارد وحتی از خونه بیرون نمیرود میترسد دوباره مصرف کند ومن یک بچه 2 ساله دارم که به تقلید از او فیلتر سیگار را دردهن خودش میگذاردبا این رفتار او چه کنم. ومنم به علت ترک های او مصرف دوباره اش خسته شدم نه توان ادامه زندگی رادارم ونه ادامه عصبی شدم نگین برو روانپزشک یا مشاور چون نمیرم همه هدف من خوب شدن او است وبا خوب شدن او منم خوب میشوم الان موندم چکار کنم 7سال از زندگیم با بدبختی گذشت فکر طلاق به ذهنم میاد ولی توان انجام آن را ندارم وهمیشه او گفته که دیگه مصرف نمیکنم ودوباره مصرف میکرد ازشما خواهش میکنم بگین این آدما ارزش اینو دارن که کمکشان کنیم درحالی که با این همه زحمت من بهتر نشده هیچ حتی برتر هم شده ومن کمکم توانم را ازدست دادم در ضمن گروه درمانی میره وتحت نظر دکتر هم هست خودشم از اعتیادش خیلی رنج میکشد وناراحت است میخواد ترک کنه وتمام حرفش این است که من میخوام ترک کنم من زندگیمودوست دارم واقعا هم درست میگه در ضمن دکتر ترک اعتیاد به او قرص آلانازپین داده با خوردن آن آروم میشود یا قرص ترازودن آیا مصرف دایمی آنها ضرر دارد بکمال تشکر فراوان…..
باسلام
پذیرش این نکته که اعتیاد عودکننده و برگشت پذیر است برای بسیاری از خانواده ها ناگوار، سخت و غیر قابل باور است. تمامی مواردی که به آن اشاره کرده اید در حقیقت به معنای مزمن و برگشت پذیر بودن اعتیاد است و علاوه بر شما مشکل خانواده های زیادی است که به گونه ای درگیر مشکلات اعتیاد هستند!
مشکل اصلی شما در نحوه نگرش شما به اعتیاد است. اگر تاکنون تصور کرده اید که با اقداماتی که در بالا به آن اشاره کردید می توان اعتیاد را برای همیشه درمان کرد، بهتر است چنین دیدگاهی را اصلاح کنید!
اعتیاد برای همیشه مزمن و برگشت پذیر باقی خواهد ماند اگرچه فرد مصرف کننده می تواند با دور ماندن از سبک زندگی با مصرف مواد، بدون مصرف مواد زندگی کند!
برای روشن شدن مطلب به این مثال ساده توجه کند: شما نمی توانید و نخواهید توانست مزه شیرین را فراموش کنید! ولی می توانید برای مابقی زندگی شیرینی نخورید! و برای اینکه احتمال موفقیت خود را در نخوردن شیرینی بالا ببرید لازم است از مکان ها و تمامی مواردی که برخورد با شیرینی اجتناب ناپذیر است دوری کنید!
فرد معتاد اگرچه بعد از قطع مصرف دچار افکار و وسوسه مصرف می شود ولی خرید و مصرف مواد رفتاری است که در کنترل خود فرد است! وقتی با فرد مصرف کننده طوری رفتار می کنیم که خرید و مصرف مواد را خارج از کنترلش می دانیم نباید انتظار داشته باشیم که چنین فردی رفتارش را تغییر دهد!
همچنانکه نوشته اید همه هدف شما خوب شدن اوست ولی آیا به این موضوع فکر کرده اید که اگر همسرتان نخواهد روش زندگی اش را تغییر دهد آنگاه چه اتفاقی خواهد افتاد؟!
درمان های اعتیاد برای فردی به مشخصاتی که شما نوشته اید در صورتی مؤثر خواهند بود که برای همیشه ادامه پیدا کنند. حتی درمان های مبتنی بر گروه همسانان مانند معتادان گمنام هم زمانی مؤثر واقع خواهند بود که بیمار برای همیشه با چنین گروه هایی در ارتباط باشد.
ازدواج و طلاق امری شخصی هستند و در این مورد شما خود شما هستید که تصمیم می گیرید و مسئولیت آنرا نیز می پذیرید.