0 نظر

باسلام اقای دكترمن پس از تحمل ۳سال مشقت و سختی و زندگی پر از اضطراب و وحشت با وجود تمام تلاشی كه برای درمان اعتیاد همسرم انجام دادم مراجعات مكرر به مركز اعتیاد نوین در كرج ومشاوره با جناب عالی و همكاران دلسوزتان واجرا كردن تمامی مواردی كه یك همسر باید در رفتاربا شوهر در حال تركش رعایت كند متاسفانه چون همسرم هیچ كدام از فداكاری های مرا ندید و دست اخر كارش به مصرف شیشه و ضرب و شتم من رسید و خانواده اش هم مرا مسبب اعتیاد پسرشان دانستند!ماه گذشته با بخشیدن تمام حق و حقوقم در قبال حضانت تنها دخترم از او جدا شدم حالا سوالم از شما این است ؟ایا واقعا كوتاهی كردم ایا حق من پس از ۳سال عذاب مداوم و طی كردن جاده های یخ بسته زمستانی از زنجان به كرج برای درمان او این بود؟خیلی افسرده و غمگینم وضعیت روحی دختر ۳ساله ام هم مناسب نیست چون هفته ای یك شب در كنار پدرش است با و جود اینكه خیلی سعی میكنم محیط شادی برایش فراهم كنم بعضی مواقع غمگین و ساكت میشود .من پیش وجدان خودم اسوده ام كه با تمامی توانم برای درمان او كوشیدم اما به گفته خود شما تا زمانی كه معتاد اعتیادش را به گردن دیگران بیاندازد موفق نخواهد شد.متاسفانه دیو اعتیاد دست اخر زندگی مرا نابود و دختر معصوم مرا كه بهترین ارزو ها را برایش داشتم مثل یه گل پژمرده كرد.خواهش میكنم مرا راهنمایی كنید در رفتار با دخترم چگونه باشم تا بتواند این بحران را سپری كند.با تشكر منتظر راهنمایی های امید بخش شما هستم.

دیدگاهتان را بنویسید