خانه / آموزش درمانگران / اعتیاد در بارداری – قسمت دوم

اعتیاد در بارداری – قسمت دوم

Doctor comforting concerned pregnant woman

اعتیاد و بارداری(حاملگی)

قسمت دوم

توصیه ها و نتیجه گیری:
کالج زنان و زایمان آمریکا (ACOG) توصیه ها و نتیجه گیری های زیر را ارائه می دهد:

  • غربالگری اولیه همگانی، مداخله کوتاه(شامل درگیر کردن بیمار در مصاحبه کوتاه، ارائه بازخورد و مشاوره) و ارجاع برای درمان زنان باردار مصرف کننده مواد مخدر باعث بهبود پیامدهای مادر و نوزاد می شود.

 

  • غربالگری مصرف مواد باید بخشی از مراقبت های جامع زنان باشد. و لازم است در اولین ویزیت بارداری با همکاری زن باردار انجام شود. اگر غربالگری تنها بر اساس پیگیری ضعیف مراقبت های بارداری یا پیامد نامطلوب بارداری قبلی انجام شود. باعث می شود که موارد زیادی از زنان بارداری که معتاد به مواد مخدر هستند، در نظر گرفته نشوند و همچنین منجر به برچسب زنی به زنان باردار در حال مراقبت در این موارد شود. بنابراین ، ضروری است که غربالگری همگانی باشد.

 

  • غربالگری روتین باید بر پایه ی ابزارهای غربالگری معتبر، مانند پرسشنامه ها، از جمله ۴Ps، ابزار غربالگری سریع NIDA و CRAFFT (برای زنان ۲۶ سال یا جوان تر) باشد.

 

  • در مورد درد مزمن، اهداف عملی شامل راهکارهایی برای پرهیز یا به حداقل رساندن استفاده از مخدر برای کنترل درد، استفاده از روشهای درمانی جایگزین مانند روشهای غیر دارویی(مثلاً ورزش، فیزیوتراپی، رویکردهای رفتاری) و درمانهای دارویی غیراوپیوییدی است.

 

  • برای زنان باردار مبتلا به اختلال مصرف مواد مخدر، دارو درمانی با داروهای آگونیست مخدر نسبت به ترک ناگهانی تحت نظارت پزشکی (سم زدایی) ترجیح داده می شود. زیرا ترک ناگهانی با عود بالا همراه است و این منجر به پیامدهای بدتری می شود. برای ارزیابی ایمنی(به ویژه در مورد عود مادر)، اثربخشی و نتایج طولانی مدت ترک ناگهانی، تحقیقات بیشتری لازم است.

 

  • نوزادانیکه از مادران با مصرف مواد مخدر در بارداری, به دنیا آمده اند. لازم است توسط پزشک متخصص کودکان جهت کنترل سندروم پرهیز نوزادی(یک سندروم محرومیت دارویی که نوزادان در معرض مخدر در بارداری مدت کوتاهی پس از تولد آنرا تجربه می کنند) تحت مراقبت قرار بگیرند.

 

  • با توجه به نیازهای منحصر به فرد زنان باردار مبتلا به اختلال در مصرف مواد مخدر، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی باید برخی از عناصر مراقبت های بارداری(مانند آزمایشات عفونتهای منتقله از راه جنسی [STI] ، معاینات سونوگرافی اضافی برای ارزیابی وزن جنین و مشاوره با دیگر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی) را به منظور پاسخگویی به نیازهای بالینی وضعیت خاص بیمار, اصلاح کنند.

 

  • متخصص زنان و زایمان و سایر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی, قبل از تجویز مواد مخدر برای بیماران خود، باید اطمینان حاصل کنند که داروی مخدر به طور مناسب اندیکاسیون دارد. و همچنین لازم است خطرات و مزایای استفاده از مخدر را مورد بحث قرار داده و اهداف درمان را مرور کنند. و یک تاریخچه کامل در مورد مصرف مواد و بررسی برنامه کنترلی داروهای تجویز شده را برای بررسی اینکه آیا بیماران، نسخه های قبلی داروی مخدر را دریافت کرده اند یا خیر، از بیماران اخذ نمایند.

 

  • تغذیه با شیر مادر باید در خانم هایی که در درمان داروهای آگونیست مخدر خود؛ وضعیت پایداری دارند، از داروهای غیرمجاز استفاده نمی کنند و هیچگونه موارد منع مصرف دیگری مانند: عفونت ویروس نقص ایمنی انسان(HIV) نداشته باشد, تشویق گردد. در صورت عود مجدد توصیه به تعلیق شیردهی می شود.

 

  • دسترسی به حمایت های روانی اجتماعی پس از زایمان، از جمله درمان اختلال مصرف مواد و برنامه های جلوگیری از عود، باید فراهم باشد.

 

  • مشاوره پیشگیری از بارداری و دسترسی به خدمات پیشگیری از بارداری باید یک بخش معمول از درمان اختلال مصرف مواد در بین زنان در سنین باروری باشد تا خطر حاملگی ناخواسته را به حداقل برساند.

پیش زمینه:
مصرف مواد مخدر در بارداری در سالهای اخیر به موازات همه گیری در جمعیت عمومی, به طرز چشمگیری افزایش پیدا کرده است. در سال ۲۰۱۲، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی آمریکا بیش از ۲۵۹ میلیون نسخه داروهای مخدر نوشتند، که این میزان، دو برابر بیشتر از سال ۱۹۹۸ بود.

میزان پذیرش در برنامه های درمان اختلال مصرف مواد برای درمان سوء مصرف مواد مخدر تجویز شده، بیش از چهار برابر بین سالهای ۲۰۰۲ و ۲۰۱۲، و میزان مرگ و میر ناشی از مسکن های مخدر تقریباً بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۴ نزدیک به ۴۰۰٪ افزایش یافته است.

همزمان با افزایش سوء استفاده از مخدرهای تجویزی، افزایش شدیدی در میزان مصرف هروئین مشاهده شده است. مرگ و میر ناشی از مصرف بیش از حد هروئین در کمتر از ۵ سال به بیش از ۳۰۰٪ افزایش یافته است، (از کمی بیش از ۳۰۰۰ در سال ۲۰۱۰ به بیشتر از ۱۰۵۰۰ در سال ۲۰۱۴).

در سال۲۰۰۷ در ۴۶ ایالت, ۲۲٫۸% از زنانی که در برنامه های درمانی شرکت کرده بودند یک نسخه مخدر را در بارداری دریافت کردند .در یک مطالعه با بررسی کدهای ترخیص بیمارستانی، مصرف مخدر توسط مادر قبل از زایمان از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ تقریبا پنح برابر شده بود.

افزایش شیوع مصرف مواد مخدر در دوران بارداری منجر به افزایش با شیب تند سندرم پرهیز نوزادی از ۱٫۵ مورد در ۱۰۰۰ تولد در بیمارستان در سال ۱۹۹۹ به ۶ مورد در هر ۱۰۰۰ تولد در بیمارستان در سال ۲۰۱۳ ،همزمان با ۱٫۵ میلیارد دلار در هزینه های سالانه ی بیمارستان شده است. ایالتهای با میزان بالاتر مخدرهای تجویزی نیز بیشترین میزان سندروم پرهیز نوزادی را دارند. علاوه بر این، بررسی مرگ و میر مادران در چندین ایالت، استفاده از مواد را عامل خطر عمده ی مرگ و میرهای مرتبط با حاملگی معرفی کرده اند.

 

تعریف اختلال مصرف مواد مخدر

اختلال مصرف مواد مخدر، یک الگوی استفاده از مواد مخدر است که با تحمل نسبت به مواد، وسوسه، عدم توانایی در کنترل مصرف و ادامه ی مصرف علی رغم عواقب نامطلوب مشخص می شود. اختلال مصرف مواد مخدر، یک بیماری مزمن و قابل درمان است که توسط ترکیب دارو درمانی با رفتاردرمانی و حمایت بهبودی می توان آنرا با موفقیت مدیریت کرد. و این امکان را فراهم می کند تا افراد مبتلا به اختلال مصرف مواد بتوانند کنترل سلامت و زندگی خود را به دست آورند.

برنامه های درمانی کوتاه مدت با هدف ترک (سم زدایی) ، با میزان عود بالا همراه هستند و بطور کلی کمک به بهبودی طولانی مدت پایدار بیمار نمی کنند. این بر اهمیت دسترسی و دستیابی به مراقبت مداوم در برنامه های درمان مواد مخدر تأکید می کند.

تشخیص براساس معیارهای خاص مانند تلاش های ناموفق برای کاهش یا کنترل مصرف و همچنین مصرف در نتیجه ی مشکلات اجتماعی و عدم انجام وظایف در محل کار، مدرسه یا خانه صورت می گیرد. کتابچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، چاپ پنجم (DSM-5)، اصطلاحات سوء مصرف مواد مخدر و وابستگی به مواد مخدر را با اصطلاح اختلال مصرف مواد مخدر جایگزین کرد. dsm5 ، یازده علامت اصلی اختلال مصرف مواد مخدر را تشریح می کند و شدت این اختلال را براساس تعداد علائم عود کننده در یک دوره ۱۲ ماهه تعریف می کند.

شدت بر اساس طبقه بندی زیر تعریف می گردد: خفیف( دو تا سه علامت), متوسط( چهار تا پنج علامت) و شدید( ۶ علامت یا بیشتر).

اصطلاحات سوء مصرف و وابستگی، دقیقا با طبقه بندی جدید اختلال مصرف مواد مخدر خفیف, متوسط و شدید ارتباط ندارد. اگرچه این اصطلاحات تشخیصی تغییر کرده اند. بسیاری از تحقیقات پیشین و توصیه ها و الزامات نظارتی در این زمینه به اصطلاحات قبلی مانند سوء مصرف و وابستگی اتکا دارند. بنابراین این اصطلاحات هنوز در هنگام مراجعه به منابع(رفرنس ها) کاربرد دارند.

مترجم: شیوا سعدی

امتیاز دهی به مطلب اعتیاد در بارداری

جمع امتیاز

با حرکت بر روی ستاره های زیر از ۱ تا ۵ ستاره به مطلب اعتیاد در بارداری امتیاز دهید. پیشاپیش از توجه شما سپاسگزاریم.

User Rating: Be the first one !

درباره‌ی شیوا سعدی

کارشناسی ارشد مامایی عضو انجمن علمی مامایی ایران

همچنین ببینید

هروئین چیست؟ – قسمت دوم

چه اتفاقی برای مغز شما می افتد وقتی هروئین استفاده می کنید؟ وقتی هروئین وارد …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شانزده − 14 =